Bizim Evden Kıskançlık Manzaraları

33 aylık bir oğlum, 5 aylık bir kızım var. Evimizdeki kıskançlık manzaraları her geçen gün renk ve tarz değiştiriyor, ama bitmiyor. İşte bazıları:

- Oğlum bebekken kendisini ne ayakta ne de çarşafta sallatmadı. Ama kardeşini sallanırken gördükçe, çarşaf getirip üstüne yatma ya da kardeşini ayağımda sallarken beni de salla dercesine kardeşinin üstüne uzanma davranışları gösteriyor.

- Ağabeyini görünce gülücüklere boğulan 5 aylık kızımı oğluma gösteriyoruz ve “bak bebek sana gülüyor” diyoruz. Oğlum sanki orada öyle bir bebek yokmuş gibi davranıyor. O tarafa bakmıyor, herhangi bir tepki göstermiyor. Zaten çoğu zaman bebek yokmuş gibi davranıyor.

- Bebeği emzirmek veya uyutmak için kucağıma aldığımda oğlum benden ya yemek, ya su ya da başka bir şey istiyor mutlaka elbisemi çekiştirerek.

- Bizi bebeği severken görünce koluyla yüzünü kapatıp kolunun altından bizi izliyor, görünmeyeceğini düşünerek. Ya da uzak bir köşeye gidip oturuyor, orada öyle düşüncelere dalıyor.

- Bazen evin içinde koşuyoruz, oynuyoruz oğlumla. Bebeğin yanındaysak eğer, ani bir hata yapmış gibi bebeğin üstüne düşmeye çalışıyor, veya ayağıyla vurmaya uğraşıyor.

- Oğlumuzun kıskançlığı bizi de etkiliyor. Bebeği gizli gizli seviyoruz oğlan ortalıkta yokken veya uyurken. Altını almak için başka bir odaya götürüp, oğlum geliyor mu diye bir gözüm kapıda, tetikte dedektif gibi acele acele seviyorum bebeği.

- Oğlumu uyutmaya çalışırken, diğer odadaki bebek uyanıyor bazen. Çok ağlamıyorsa, sadece sızlanması için gitmiyorum yanına. Bunu fark eden oğlum, zafer kazanmış edasıyla bir gülücük atıyor bana, sonra sarılıp yanağını dayıyor öpmem için. Beni tercih ettin der gibi.

- Değişik vesilelerle sesler çıkartıp bebeği uyandırıyor. Bazen de bilmeden.

Evet kıskançlık manzaralarımızın bazıları böyle. Daha çok var, yazmakla bitmez..

Kıskançlık için yapılabilecekler bu yazıda.