
1 hafta 10 gün kadar önce bir sabah kızkardeşim bizde kahvaltıdayken oğlum mızmızlanmaya başladı bir sebepten, sebebini hatırlamıyorum. Onu yaptık bunu verdik susmadı. Kahvaltı sofrasında yumurta yemişiz ya, kızkardeşim oğlumun keyfini düzeltmek için yanıbaşımızda duran düzgün bir yumurta kabuğuna gülen surat çizdi.
Oğlumun birden ortaya çıkıveren bu surata olan ilgisini görünce insan mimiklerine karşı gösterdiği maksimum ilgi ve merakı da hatırlayarak ben de 3 surat daha çizdim. 3 farklı mimikli 3 surat daha eklenince mimikler 4 e çıktı. Oğlum aa güldü, üzüldü ağladı, şaşırdı, kızmış diye mimikleri seslendirirken az önce neden ağladığını unuttu gitti.
Çocuklar mızmızlanınca ortam malzemelerini değerlendirip çocuğun dikkatini başka yöne çekmek annelik sanatının önemli bir yanı sanırım. Biz anneler bazen bu konuda çok başarılı olsak da bazen bizim aklımıza gelmeyen şeyleri başkaları yapabiliyor. O sırada yumurta kabuğundan suratlar yapmak benim aklıma gelmemişti, ama iyi ki kardeşimin aklına geldi dedim.