
Bebek kahvaltısı bulmak özellikle 1-2 yaş döneminde anneleri çok zorluyor. Bazı anneler bal ve peyniri karıştırıp içine ekmek ufalıyor. Bu da tercih edilebilir belki ama karmarışık şeyleri çocukken de sevmediğimden, bu şekilde karıştırmayı denemedim hiç.
Bizimkiler bir çok yemeğe resimde gördüğünüz gibi kürdana batırarak alıştı. Oğlumun çok sevdiği tereyağ ve balı, abisi sayesinde kızım da denedi ve o da zaman içinde alıştı. 18 aydan sonra her çocuk rahatlıkla kürdanla yiyebilir.
Bizimkiler ekmeğe şekiller yaparak sürmeye ilgi göstermediler pek. Tost ekmeklerinin üzerine şekilli bir şekilde sürerek deneyebilirsiniz.
Annem çocukken sabahları tereyağ ve balı metal bir tabakta sobanın üstünde eritirdi, kahvaltıdan önce kardeşim ve ben bu mükemmel ve biraz da boğazı yakan tat için kavga ederdik. Şurup içer gibi içerdik. Harika birşeydi.
Tereyağ bizim evde çok tüketiliyor. Ama eşim sabahları tereyağ yok mu diye sorup beni bunaltmamışsa marketten hazır almıyorum. Tereyağı annem getiriyor yada kayınvalidem yapıyordu. Onlar da yetmiyordu, sütün kaymağını buzluğa ayırıp kendim de yapıyordum. Ümr'deki semt pazarında organik ürünler satan bir beyden tereyağ almaya başlayalı kendim yapmıyorum.
Tereyağ ek gıdalara geçtikleri andan itibaren bebeklere verilebilir. Muhallebilerine 1 çay kaşığının ucuyla başlayarak, bebeği alıştıra alıştıra koyabilirsiniz.
Bal vermek içinse 1 yaşın geçmesi beklenmeli.
Reçeller, marmelatlar ev yapımı değilise çocuklara çok fazla verilmemeli. Ev yapımı olanları bile çok sağlıklı değil.
Oğlumun baldan sonra favorisi kayınvalidemin yaptığı kuşburnu.