Sabahçılık Veya Öğlencilik?

Oğlumuzu evimizin yakınındaki güvendiğimiz bir ilkokulun anasınıfına yazdırdık. Dün kayıt işlemleri bitti, bu sabah da sabahçı ve öğlenci kurası için okula gittim.

Taşınma ve yerleşme sürecindeki işlerim hala bitmediği için sabahçılık- öğlencilik konusuyla alakalı internette araştırma yapma vaktim olmadı. Eşim bir kaç yere foruma bakmış, herkes öğlenci olmasını istiyormuş çocuğunun. Hatta kurada öğlenci çıkmazsa okula göndermem diyenler bile varmış.

Sen nasıl olmasını istersin dedi eşim. Sabahçılığın da öğlenciliğin de avantajları ve dezavantajları var, hayırlısı olsun dedim. Zaten bir tanesini çok fazla istemek istemem, istemediğim şey çıkarsa üzülürüm sonra. Her ikisine de razı olarak kendini motive etmek daha uygun dedim. Eşim bence de çok önemli değil ama sabahçı olsa hayatımız biraz daha düzene girer, sabahları erken kalkarız filan dedi.

Bu sabah kura için okula gittiğimde şaşkınlık yaşadım. Tüm veliler öğlenci olmasını istiyor çocuğunun, bir tane bile sabahçı isteyen yok. Sanki sabahçıların hayatı kayıyor, öğlencilere dünyalar veriliyor gibi bir hava var. Çocuğunun sabahçı olmasını isteyen varmıydı bilemem, olsa bile bu isteğini açıkça söyleyemez, çünkü o ortamda kendisine deli gözüyle bakılır.  Ben "benim için farketmez, ikisine de razıyım" bile diyemedim yanımda oturan komşuma. O kadar açık sözlüyümdür oysaki, sürü psikolojisine mi girdim nedir. Ama bir kura sonucuna göre insanların bir yarısını çok mutlu diğer yarısını çok mutsuz eden o ortamdan çok rahatsız oldum.

Müdür, müdür yardımcısı, okul aile birliğinden birileri vs herkes orada. Özenle sabahçı öğlenci yazan kağıtları hazırlamışlar, teker teker velileri çağırıp kağıtları çektirmeye başladılar. Öğlenci yazan kağıdı çeken veliler, alkışlar ve sevinçler eşliğinde yerine geri dönüyordu. Sanki dünyalar kendisine verilmiş, piyangodan para çıkmış gibi. Oğlumun ilk adı Ahmet olduğundan sırası alfabetik sıra ile en başlardaydı, ben de gittim bir tane kağıt çektim. SABAHÇI yazıyordu. (Bu arada ilk sabahçı kağıdını çeken ben oldum.) Herkeste derinden bir tüh der gibi "Aaa" sesi.

Ne saçmalık dedim içimden. Bir de sabahçı istemeyen biri olsam ne kadar yıkılırdım. Kura sonucumu öğrenince de hemen çıktım gittim gerilimli o ortamdan.

Dışarıda yürüken yanından geçtiğim bir veli telefonla konuşuyor ve "Allah'tan bize öğlenci çıktı, sabahçı olsa göndermeyecekti zaten babası" diyordu.

............................................

Peki niye herkes çocuğunun öğlenci olmasını bu kadar istiyor :

Neredeyse herkes çocuğun 10'da 11'de kalktığından bahs ediyor. Sabah sabah erkenden nasıl kaldıracağım ben bu çocuğu, ne eziyet diyor. Anne haklı ama çocuğu 11'de kalkmaya alıştırdığı için biraz da haksız.

Bir de şunu diyor anne: Çocuk zaten 11de kalkıp 12 de kahvaltısı bitiyor, sabahçı olup öğlen eve gelirse değişen birşey olmuyor. Ben zaten geç kalkıyorum, çocuk gelene kadar bir iş yapamıyorum. Çocuk yine bütün gün benimle oluyor diye düşünüyor anne. Sorun biraz da annenin hayata geç başlaması.

Yukarıda dediğim gibi sabahçılığın da öğlenciliğin de artıları ve eksileri var. Ama millet olarak geç yatıp geç kalkma bağımlısı olduğumuz için sabahçılığın artılarını, öğlenciğin de eksilerini göremiyoruz.

Herkes abartılı bir tarzda öğlenciliği harika bulduğuna göre, biraz öğlenciliğin eksilerinden bahs edelim ki gerçeğe uygun bir yaklaşım olsun.

- Bir kere sabahçı olup sabah erken kalkmaya alışan çocuk akşam da erken yatar. Akşamlarınız size kalır. Kendinize vakit ayırır kitap okur internete girersiniz rahat rahat.  Ya da eşinizle filminizi rahat izler, çayınızı rahat içersiniz. Ve siz de erken yatabilirsiniz.

- Çocuğunuz öğlenciyse, öğleden önceniz okula hazırlanma telaşıyla geçer. Doğru dürüst bir işin ucundan tutamazsınız. Öğlen çocuğu okula bırakıp eve geldiğinizde de ev işleri, yemek ve dışarıda halledilecek işlere önünüzdeki 3-4 saatin yetmediğini göreceksiniz. Hele de evde öğlen yemeği ve öğlen uykusu düşünülmesi gereken başka bir kardeş varsa.

Halbuki erken kalkan biriyseniz, sabahçı olan çocuğunuzu okula bıraktıktan sonra evdeki diğer işlerinizi sabahın serinliği ve bereketiyle daha çabuk bitirebilir, yada dışarıdaki işlerinizi saat 12 ye kadar rahatlıkla halledebilirsiniz.

- Öğlenci olan çocuğun dünyasından uzaklaşır, yabancılaşırsınız. Öğleden önce okula yetişme telaşı , akşam çocuk geldiğinde akşam yemeği telaşı içinde olursunuz. Dingin ve sakin zamanlarda çocukla konuşma ve iletişim kurma şansınız azalır.

- Öğlenci olan çocuk öğleden sonra yanınızda değildir rahatsınızdır ama gittiğiniz yerde hep çocuğu okuldan alma saatinin gelmesine takılısınızdır. İkide bir saate bakarsınız. Bazen çocuğu alma saatiniz geldiği için istemeden erken ayrıldığınız yerler de olur. Çocuğunuz sabahçı olduğunda ise öğlen çocuğu okuldan aldığınızda okul ve saat işiniz bitmiş demektir.

Öğlenciliğin güzel yanlarından ve sabahçılığın kötü yanlarından bahs etmiyoruz, onları herkes derinlemesine biliyor zaten :)