
İlk defa iki çocukla birlikte tiyatroya gittik haftasonu. Dururlar mı, nasıl olur, sıkılırlar mı diye kaygılanmam boşunaymış. Sanırım artık çocukların ikisi de tiyatro ve sinama için yeteri kadar büyümüşler, yerlerinden hiç kalkmadan seyrettiler. Aslında bazen kalkmaları gerektiği halde kalkmadılar :)
Ümr. Atakent Kültür Merkezinde izlediğimiz Nasrettin Hoca oyununun bazı bölümlerinde çocuklar sürekli sahneye çağırıldı, Hoca'nın esprileri hakkında sorular soruldu. Sürekli müzik ve şamata vardı. Ortalıkta koşturan, bağıran, parmak kaldıran çocuklar.. Bizimkiler yerlerinden kalkmayarak fazla uslu durdular. Umarım haftaya sinemaya gittiğimizde de aynı şekilde davranırlar.
Bu sene, önceden bana göre olmayan (küçük çocuklu annelere göre olmayan) bir çok ufak etkinliğe büyümüş iki çocukla birlikte gitmek istiyorum.. Nasip.
Linkini daha önce verdiğim http://www.kultursanat.org/bulten/10.2010/ etkinlik ajandasına bakabilirsiniz. Çocuklarla ilgili olan etkinlik takvimi ileriki sayfalarda.