
Arama sonucunda çıkan linklere tıklamaya başladı.
En baştaki linke tıkladı: www.annenotlari.com
Karşısına çıkan yazılara şöyle bir baktı, yarı okudu yarı okumadı. Görünüşe göre çocukların yetiştirilmesi ve anne babalıktan bahs eden bir yerdeydi, alakasız bir site çıkmamıştı karşısına . İlgisini çeken yazılar oldu ama çok yorgundu ve dikkatini verecek halde değildi. Sitede bir sürü sayfaya tıkladı. Belki burada biraz olsun ferahlamasına neden olacak şeyler bulabilirdi. Ben yarın buraya sakin kafayla bakayım biraz diye geçirdi ve favorilerine ekledi. Bilgisayarı kapattı, yatak odasına gitti. Yatakta biraz döndükten sonra zar zor uyudu.
……………………………………
Sabah olmuştu. Perihan kahvaltı sofrasını topladı. Oğlu okula gitmişti, eşi Ayhan ve kızı Zuhal de kapıdan çıkmak üzereydiler. Kızı kreşe babası bırakıyor, öğleden sonra da Perihan alıyordu. Ayhan’a duygularından söz etmemişti, çünkü eşini zaten çok bunaltan üvey babası ile ailevi sorunları vardı.
Çocuklarla yaşadığı sorunlardan Ayhan’a bahs edecek gibi olsa, Ayhan bunları normal, her ailenin yaşadığı sorunlar olarak görüyordu. Bazen Ayhan’ın yanında da oğluyla kavga ediyorlardı, Ayhan “bunlar da geçer” deyip geçiştiriyordu. Ona göre bir şeyin gerçekten sorun olması için parayla ilgili olması gerekiyordu. Perihan buna sinir oluyordu, parasal bir sıkıntı yaşadıklarında eşi durumu ciddiye alıyor ve ilgileniyor ama başka şeyleri moral bozmaya değer olarak görmüyordu. Ayhan’a göre para varsa hayat çok tatlıydı. Dert edecek bir şey yoktu, çocukların ruh durumlarının iyi olmadığını hiç anlamıyordu.
Perihan eşini ve kızı Zuhal’i iyi dileklerle yolcu etti. Kızının yüzü ölgün ve çökük görünüyordu. Gözlerinin altı kahverengi olmuştu. Bir yandan sorunlu bir çocuk olduğunu düşünerek içinden Zuhal’i suçluyor, bir yandansa asıl ben anne olmayı bilmiyorum diye kendine kızıyordu. Çocuk doğduğunda masum bir bebekti onu bu hale ben mi getirdim diye düşündükçe nefesi sıkışıyordu. Sanki akciğerlerindeki her gözeneğe kıymık batıyor gibi oluyordu. Eşiyle kızına pencereden de baktı, kızını izledi, onun üzgün ve donuk hali Perihan’ı mahv etti. Gözyaşlarını tutamadı.
Allahım yardım et dedi ve bilgisayara yöneldi.
www.annenotlari.com’u açtı. Bir sürü yazı vardı, nereden başlayacağını bilemedi. Kendisiyle aynı sorunları yaşayan bir annenin sorduğu soruya “Ödülsüz cezasız çocuk yetiştirmek” bölümündeki yazıları okumanızı tavsiye ediyoruz diye cevap verilmişti.
Niye ödülsüz cezasız çocuk yetiştirmek denmiş tam anlayamadı. Cezanın kötü olduğunu biliyordu ama ödüllerin uzmanlar tarafından tavsiye edildiğini çok duymuştu.
Ödülsüz cezasız çocuk yetiştirmek yazan yere tıkladı. Bir liste çıktı karşısına. Bir sürü de yazı varmış diye geçirdi. “Nereden başlasam…. 1 numaralı yazıya bir bakayım:
Birsen Özkan" width="100"/>
1. Gözbebeklerimin Mutluluğu