Ekleyen : busra
Tarih : 2010.10.20 00:00:00
Şirin şeyler

Çiçek, Balkon, Keyif



Bu çiçek, camekanlı mutfak balkonunda keyif yapmak için hazırladığım mekanın bir parçası. Havalar soğuyunca açık havaya eskisine göre daha az çıkmak (pikniğe, oraya buraya gidememek) ve açık salon balkonunda oturamamak durumunda kalınca dış dünyaya/ yeşilliğe bakma ihtiyacımızı böyle karşılar hale geldik.

Öğlenleri dinlenme çayımı, kahvemi içtiğim, rahatladığım bulutlara baktığım mutfak balkonu, çocuklarla oturup faaliyet yaptığımız yer de oldu.
Sanırım camdan bakarak, seyrederek bile olsa dışarıyla ilişki kurmadan ve keyif yapmadan duramıyoruz. Evde televizyon da olmayınca birşeyler seyretme daha büyük bir ihtiyaç haline geliyor.

Ve çiçek yetiştirmeyi ve onlarla ilgilenmeyi çok seviyorum. Çiçekler açtığında benim de içim açılıyor sanki. Bu sene peygamber kılıcım açmadı ama bu çiçeğin açması bana yetti.

Annelerin ferahlamak için böyle küçük de olsa şirin mekanlara ihtiyacı var.

Bu yazı 711 kez gösterilmiştir.
Yorum yazmak için GİRİŞ »
busra 2010.11.22 tarihinde dedi ki :
büşra hnm haklısınız söylediklerinizde bu arada evde tv yok mu?benim için de bir eksiklik değil amaeşim haberleri kızım çizgi flimleri izliyor hatta evlendiğmizde almamıştık bile eşimin eski patronu olmadığını duymuş hediye göndermiş! pek sevindim pek!! çocuktan önce sabahları açmıyordum gerek olmuyordu yalnız ve gurbette iken bile ama çocuk olunca evdesin ve de baheneler falan...sizin faaliyetlerinizi takip etmeye çalışıyorum aslında kızımla etkin ilgilensem bu sorunda kalkacak selamlar

evet evde Tv yok..
arzu
Son Yazılar :
Önemli Konular :
web tasarım deSen
Her hakkı saklıdır © 2010
Kaynak gösterilerek ve aktif (tıklanabilir) link ile alıntı yapılabilir.
Bu site annelik ve çocuk eğitimi hakkında genel bilgiler içerir. Siteden yararlanmak profosyonel yardım yerine geçmez. Kendiniz ya da çocuğunuzla ilgili psikolojik ya da fiziksel sağlık problemleriniz varsa, bir uzmandan profesyonel destek alınız.

Ah Şu Domates Fiyatları

Arama sonucunda çıkan linklere tıklamaya başladı.

En baştaki linke tıkladı: www.annenotlari.com

Karşısına çıkan yazılara şöyle bir baktı, yarı okudu yarı okumadı. Görünüşe göre çocukların yetiştirilmesi ve anne babalıktan  bahs eden bir yerdeydi, alakasız bir site çıkmamıştı karşısına . İlgisini çeken yazılar oldu ama çok yorgundu ve dikkatini verecek halde değildi. Sitede bir sürü sayfaya tıkladı.  Belki burada biraz olsun ferahlamasına neden olacak şeyler bulabilirdi. Ben yarın buraya sakin kafayla bakayım biraz diye geçirdi ve favorilerine ekledi. Bilgisayarı kapattı, yatak odasına gitti. Yatakta biraz döndükten sonra zar zor uyudu.

……………………………………

Sabah olmuştu. Perihan kahvaltı sofrasını topladı. Oğlu okula gitmişti, eşi Ayhan ve kızı Zuhal de kapıdan çıkmak üzereydiler. Kızı kreşe babası bırakıyor, öğleden sonra da Perihan alıyordu. Ayhan’a duygularından söz etmemişti, çünkü eşini zaten çok bunaltan üvey babası ile ailevi sorunları vardı.

Çocuklarla yaşadığı sorunlardan Ayhan’a bahs edecek gibi olsa, Ayhan bunları normal, her ailenin yaşadığı sorunlar olarak görüyordu. Bazen Ayhan’ın yanında da oğluyla kavga ediyorlardı, Ayhan “bunlar da geçer” deyip geçiştiriyordu. Ona göre bir şeyin gerçekten sorun olması için parayla ilgili olması gerekiyordu. Perihan buna sinir oluyordu, parasal bir sıkıntı yaşadıklarında eşi durumu ciddiye alıyor ve ilgileniyor ama başka şeyleri moral bozmaya değer olarak görmüyordu. Ayhan’a göre para varsa hayat çok tatlıydı. Dert edecek bir şey yoktu, çocukların ruh durumlarının iyi olmadığını hiç anlamıyordu.

Perihan eşini ve kızı Zuhal’i iyi dileklerle yolcu etti. Kızının yüzü ölgün ve çökük görünüyordu. Gözlerinin altı kahverengi olmuştu. Bir yandan sorunlu bir çocuk olduğunu düşünerek içinden Zuhal’i suçluyor, bir yandansa asıl ben anne olmayı bilmiyorum diye kendine kızıyordu. Çocuk doğduğunda masum bir bebekti onu bu hale ben mi getirdim diye düşündükçe nefesi sıkışıyordu. Sanki akciğerlerindeki her gözeneğe kıymık batıyor gibi oluyordu. Eşiyle kızına pencereden de baktı, kızını izledi, onun üzgün ve donuk hali Perihan’ı mahv etti. Gözyaşlarını tutamadı.

Allahım yardım et dedi ve bilgisayara yöneldi.

www.annenotlari.com’u açtı. Bir sürü yazı vardı, nereden başlayacağını bilemedi. Kendisiyle aynı sorunları yaşayan bir annenin sorduğu soruya “Ödülsüz cezasız çocuk yetiştirmek” bölümündeki yazıları okumanızı tavsiye ediyoruz diye cevap verilmişti.

Niye ödülsüz cezasız çocuk yetiştirmek denmiş tam anlayamadı. Cezanın kötü olduğunu biliyordu ama ödüllerin uzmanlar tarafından tavsiye edildiğini çok duymuştu. 

Ödülsüz cezasız çocuk yetiştirmek yazan yere tıkladı. Bir liste çıktı karşısına. Bir sürü de yazı varmış diye geçirdi. “Nereden başlasam…. 1 numaralı yazıya bir bakayım:
Birsen Özkan" width="100"/>
1. Gözbebeklerimin Mutluluğu