Ferahlatan Bahar Temizliği

Havalar ısındığından beri bilgiyasar ve internetten iyice uzaklaştım. İçimde acaip bir gezme ve ev temizleme arzusu var. İkisi bir arada olmaz ki demeyin oluyor :) Evin her bir köşesini temizleyip orasını burasını yenilemek, eşyaların yerlerini değiştirmek ferahlık, şirinlik, canlılık katmak istiyorum. Tabi planladığım gibi temizliklerimi bitiremezsem biraz hayal kırıklığı yaşıyorum orası kötü..

Bugünlerde evdeysem temizlik yapıyor oluyorum yani :)

Hiçbir zaman eve kadın alan biri olmadım temizlik için. Herşeyi kendim yaparım.

Bu mevsimde evdeki fazlalıkları boşaltmayı çok seviyorum. Ev boşalınca kafam da boşalmış gibi oluyor.

- Önce kitap ve kağıt dolaplarından başladım fazlalık ne varsa ayırdım. Attım. Tabiki kağıt çöpüne. Zaten kağıt çöpüne atacağım diye herşeyi gönül rahatlığıyla atıyorum, israf olacağı kaygısı olmuyor. Dergiler, bilgi bröşürleri, kullanılmış okul kitapları, yıpranmış çocuk kitapları. Sonra gelecek çocuklar kullanır diye düşünüp saklamıyorum. Zamanı gelince yeniler çıkmış oluyor, eskilerin yüzüne bile bakılmıyor boşuna evde çöp birikmiş oluyor. Ha çok çok özel ve özellikli birşey olur o başka. Kütüphaneye gidebilecek düzgün durumdaki kitapları da ayırdım.

- İşe yarar, lazım olur düşüncesiyle evde tutup, arayınca bulamadığımız yıl içinde sadece bir kaç kez karşılaştığımız alet edevat evdeki en büyük fazlalıklar. Lazım olursa da nadiren olur, onun yerine başka birşey buluruz işimizi halletmek için diye düşünüp onları da acımdan atıyorum.

Atma konusunda çok başarılıyım sormayın :) Eşim de en büyük destekçim. Hatta geçen gün yine böyle bir dolabı açmıştım, ben içindekileri atarken, eşim şöyle özlü bir söz geliştirdi epey güldük:

"İnsan hayatına kattığı eşyalarla değil, hayatından çıkardığı eşyalarla mutlu olur." Sonuna kadar katıldım buna.

Bu kadar atıcı bir insan olmamın şüphesiz, geri dönüşüm konteynırlarıyla sıkı fıkı olmam ve kıyafet dışındaki herşeyi plastik, metal, cam, kağıt cinsinden olmasıyla ilgisi var.

Atmak yerine atacağımız şeyleri baştan almamak daha büyük bir erdem. Almama konusunda dikkatli olduğum halde yine de bu kadar fazlalık birikiyor.

Dolaplar kitaplıklar rahatlayınca hem benim beynime hem eve format atılmış gibi hissediyorum. Düşünmek zorunda olduğum şeyler azalıyor.

- Kıyafet fazlalıklarını da ayırıp az giyilen bir şeyler varsa onları da acımadan verilecekler torbasına koyuyorum.

İşte böyle.

Ferahlık eşi bulunmaz bir duygu. Bu duyguya sebep olan herşeyi seviyorum.