Çocuğumun bana sorduğu sorulara verdiğim bazı cevapları düşününce çaresizlik hissediyorum bazen. Biz nasıl kötü bir dünyada yaşıyoruz diye düşünüyor mudur acaba?
Bakın diyaloglarımızdan bir kaç tanesi:
- Anne çikolata zararlı mı faydalı mı?
- İçinde zararlı maddeler çok, faydalı diyemeyiz. Ama siz çikolata sevdiğiniz için ara sıra alıyoruz.
- Peki neden içine zararlı şeyler katıyorlar?
- İşte kolay oluyor diye bir de para kazanmak için galiba.
- Ama zararlıysa niye katıyorlar?
- (İçimden "şişko ve göbekli iş adamları neyin zararlı neyin faydalı olduğunu pek düşünmez onlar sadece para kazanmayı düşünür, yıllık karlarını nasıl arttıracaklarını düşünür" diyemiyorum tabi)
Sessizlik...
Çocuğun saf ve kötülük düşünmeyen aklı, insanların çocuklara zararı olan birşeyleri yapmasını bir türlü alamıyor tabi. Gözlerinin içinde çok içli bir şaşkınlıkla yüzüme bakıyor. İçim acıyor.
...................
Üstünde meyve figürleri olan, rengi mor, meyveli gibi bir diş macunu görüyoruz bir yakınımızın evinde.
- Anne bu diş macununda meyve mi var?
- Hayır oğlum meyve aromaları var. Meyve gibi kokan meyve gibi tadı olan kimyasal maddeler.
- Peki neden meyve katmıyorlarsa üstünde meyve resimleri var?
- Meyve katmazlar yavrum, katsalar bu diş macununu çok pahalıya satmaları gerekirdi zaten.
Çocuğun aklında nasıl bir resim oluşuyor bilmiyorum.
Meyve suları, meyveli yoğurtlar vb. daha bir çok konuda benzer diyaloglar geçiyor. İçinde doğal meyve parçacıkları olduğu iddia edilen meyveli yoğurtlar labaratuarda hazırlansa bu kadar kimyasal olurdu herhalde. Ama bir kaç meyve parçası attılar diye hepsi doğalmış gibi kocaman "doğal" yazıyorlar.
.....................
Yavrumun zihninde insanlar kötüdür ya da dünya kötü bir yer manzarası oluşturmak istemiyorum. Tv reklamlarındaki sahtecilik gibi herşey çok güzelmiş edasıyla da cevap veremem.
Şunlara dikkat ederek konuşmayı mümkün olduğunca kısa tutmaya çalışıyorum.
- Tamamen doğru şeyler söyleyerek
- Ama fazla bilgi vermeyerek, bildiğim herşeyi anlatmayarak
- Olumsuz yorumları azaltarak ve insanlar ve dünya hakkında kötüleme yapmamaya dikkat ederek (çocukta içsel bir karamsarlığa sebep olabilir)
Çikolatayı, şekeri artık zararlı olduğunu iyice biliyorlar. Birisi hediye ederse filan birşey demeden veriyorum. İsterlerse yiyorlar. Bazen de zararlı olduğu için çok fazla yemek istemiyoruz diyerek yemiyorlar.
Çocuk yetiştirme konusunda en büyük isteklerimden birisi çocuğa zorlama yapmadan, sadece şuur vererek kendi tercihini kendisinin yapmasını sağlamaktı. Hem çikolata hem diğer bir çok mevzuda bunu başarmaya başladık galiba. Çok şükür..
Ve.
İnsanların insanlara verdiği zararı anlatıp dünyanın kötü bir yer olduğu resmini çizmektense, doğadaki çiçekleri ağaçları meyveleri gösterip, coşku oluşturmaya çalışıyorum. Burası ne güzel bir yer duygusunu hissetmelerini istiyorum.
Çünkü gerçekten öyle. Dünya, insanların hem duyguları hem de cismani ihtiyaçları için, sonsuz inceliklerle biçilmiş bir kaftan gibi.
Ve tamamen zararsız :)
Bir çok detayını yansıtamadığımız bu güzelliği, bir hafta önceki Safranbolu gezimizde arkadaşım Elif çekmişti:
Bu yazı 884 kez gösterilmiştir.