ANNE DEĞİŞİRSE...

Herkese merhaba,

Ben 5 yıllık evli ve 3.5 yaşında bir erkek çocuğu sahibi bir anneyim.. Sizler gibi.. Son dönemde oğlumla yaşadığım süreç gerçekten çok zor. Bu süreci sizlerle paylaşmak istedim çünkü çoğu annenin sorunlarından biri olduğunu tahmin ediyorum. Evet benim oğlum da aşırı inatçı,hırslı ve öfkeli.. Öyleki; ne dersem 'hayır' diyor, günlük rutinlerimizi bile gerçekleştirmek ölüm gibi. Oyun oynarken,gezerken,yemek yerken sürekli bir ağlama modu.

Dahada beteri arabada, evde, alışverişmerkezinde istediğini yapmadığım an bana vurmaya,bağarmaya dahası yerlere yatıp ağlamaya başlıyor. Dışarıya her çıkışım ızdırap gibi:(Bende etrafımdaki güvendiğim büyüklerime, kreşteki öğretmenlerine danıştım.Ama farkettimki hep 'Neden Çınar böyle yapıyor?' sorusunu soruyorum ve bunun her çocugun yaşadığı bir süreç olduğunu duyuyorum.Fakat bu benim sorunumu çözmüyordu.Uzunca bir süredir düşünüyorum ve hatayı hep oğlumun cephesinden bakarak çözmeye çalışmakla hata yaptığımı düşünüyorum..Evet ÖZELEŞTİRİ yapma zamanı gelmişti..

Düşündüm..Oğlumun davranışları bana özelmiydi?-evet!..Bu davranışları sergilemeye başlamasının nedeni ben olabilir miyim?-evet!..Bu davranışlardan vazgeçirememin nedeni ne olabir?

Bunların hepsini uzun uzun düşündüm.Yapı olarak da hırçın ve ben bilirim diyen bir oğlum var.Ama asıl neden BENİM.Neden mi?

Çünkü ben son dönemlerde gerçekten manevi anlamda zor bir süreç yaşıyorum.Asla içinde olmayacağım bir kısır döngünün içinde çaresizce kıvrandığımı hissediyorum.Bunun sonucundada gerginim,kızgınım,kırgınım.Ve tüm bunları oğluma yansıtıyorum.Bağarıp çağaran,oğlu yanlış bişey yaptıgında O'na kızan bir anne olmuştum..Ben aslında oğluna psikolojik yada fiziki şiddete çook karşı olan bir anneyim.Asla fiziki bir hamlede bulunmadım ama psikolojik olarak oğlumu etkilediğimi düşünüyorum.

Bence çocuklarımız eskilerin tabiriyle huy değiştirdiğinde kendimizede dışarıdan bakmalıyız.Ben çocukların düzeni,psikolojisi,davranışları ve alışkanlıklarının oluşmasında ya da değişmesinde anne ve babanın etkisi olduğuna inanıyorum.Hiç bir çocuk durduk yere hırçınlaşmaz. Ailevi ya da çevresel faktörlerden bir huzursuzluğu olmalı diye düşünüyorum.Yanılıyormuyum sizce?

Ben oğlumun tutumunun değişmesi için değişime önce kendimden başlamaya karar verdim.Hemen olmuyor tabi ama yavaş yavaş değişip eski halime dönme çabam devam ediyor.Umarım sizlere farklı bir yönden bakma yolu açabilmişimdir.Bir anneye ne yapacağını söyleyecek kadar uzman değilim elbett.Sizler gibi sıradan bir anneyim işte. Fikirlerinize ve yorumlarınıza açığım.

SEVGİLER