Fotoğraf Makinesizlik

Hatırlar mısınız bu yazıda "biz de bir Arka Bahçede Bilim videosu çekeceğiz oğlumla" demiştim taa Eylül'de. Bir kaç gün sonra çekerken bilin bakalım ne oldu?

Çok heyecanlı bir şekilde içi su dolu pet şişeyi kurşun kalemle delerken, (kapağı kapalı olduğu için yani hava almadığı için delindiği halde suyun boşalmadığını gösterecektik ki..) daha kolay delinsin diye bastırarak yaptığımız için su fışkırdı ve foto makinemiz başta azıcık su almış ama hala çalışıyor gibi görünürkeeen, az sonra komaya girdi. Ve ıkındı ıkındı ama bir daha açılamadı. O günden beri servise gitmeyi bekliyor.

O günden beri yazılarda kendi çekimlerimize yer veremediğim dikkatinizi çekmemiştir tabii.. Ben bilirim, oğlumla yaptığımız faaliyetlerin, yaptığımız uçağın, pantolon yamalarımın, bir kaç gün sonra yapacağım pantolon paçası yenilemenin, şu elbisedeki zikzak örgüye aşık olup deli gibi ördüğüm, hediye ettiğim örgülerin, yeleklerin görüntüsünü alamadığıma yanarım :)

Bir yanıyorum bir yandan da yanamıyorum aslında. Makine varken de, o kablo zımbırtısını bulup fotoğrafları bilgisayara aktarmak, sonra ideal boyutlara getirip yüklemek paylaşmak, hatta en başta fotoğrafı çekmek bile bir ANGARYA, bir KÜLFETti.

Şimdi de makineyi servise götürmek külfet.

Cep telefonum tam bir antika olduğu için fotoğraf çekme özelliği yok.

İşte böyle.

Son günlerde bazı işler için ne kadar üşenen bir hatun olduğumu çok fark ediyorum. İnsanlarla konuşuyorum, evin şu ihtiyacı vardı, şu tamir edilecekti şu lazımdı gittim onu halletim filan diyorlar. Çok önemli görüp hemen hallediveriyorlar.

Galiba bende bu konuda bir gariplik var. Çoğu tamir işi ve evle ilgili ihtiyaçlar bir sene filan sürünüyor.

Evin içindeki süslenme püslenme, takma takıştırma, kozmetik kremlerle haşır neşir olma, sonra da eşimden güzel iltifatlar duyma dışında, örgü dışında, bir de çocuklarla eğlenme dışında hiçbirşey ilgimi çekmiyor. Mecburen yapılan yemek işleri var. Bir de annenotlari ve paylaşım en büyük zevkim tabi. Son zamanlardaki örgü hastalığım aldı başını gitti bu arada. Ev sanki benim evim değil, eşyalar benim değil.

Allah selamet versin yani.

Bir an önce şu foto makinesini servise götürebilmek için şevk ve istek talep ediyorum. Bir de onunla mı uğraşıcam hissinden kurtulup uğraşmam lazım.