Geriye Dönüp Bakınca...

Birkaç hafta önce, artık sizin de biraz tanıdığınız arkadaşım Elifayşe, bana maille fotoğraflar göndermiş "geçmiş zaman olur ki" konulu.. Benim çocukların ve kendi kızının aşağı yukarı 3 yıl önceki halleri var fotoğraflarlarda.

Fotoğraflara bakınca öyle kötü oldum ki.. İlk yaşadığım duygu, ne kadar tatlılarmış keşke daha çok tadını çıkarsaymışım oldu. Sanki o anlar uçmuş gitmiş, elimden kaymış ve ben değerini yeteri kadar bilememişim gibi geldi. Yüzümde bir esef, kalbimde bir keşke duygusuyla kalakaldım.

Bu yıl kızım tam gün yuvada, oğlum da öğleden sonraları okulda. Epey bir boşluk var eskiye göre yani. Düşünme fırsatım çok oluyor. En çok da, "anı yaşarken, o andaki zorluklara zahmetlere ne de çok takılıyormuşuz" diye düşünüyorum. Bu durum o anların tadını çıkarmamızın önüne geçiyor. O yıllarda ikisine birden yemek, uyku, alt değiştirme gibi zaman alan yoran şeylerin bir gün biteceğini düşünememişim pek. Şöyle bir düşündüm de, ne kadar çok zorlanıyorum diye diye kendimi daha bir yormuşum galiba.

Aslında ben evi ve temizlik işlerini çok ihmal edip ailemle vakit geçirmeyi seven biriyim, böyle olmama rağmen yine de keşke dedim işte, düşünün yani. Belki çocuklar büyüdükçe bu duyguları daha da çok yaşayacağım.

Fotoğraflara hayretle baktım, unutmuşum bile o hallerini sanki. Aslında yaşadığım zorlukları da unutmuşum, belki çok çok akılda kalıcı manzaralar kalmış, gerisi heeep unutulmuş. Ne kadar zorlanmıştım diye düşününce aklıma çok fazla birşey de gelmiyor pek. "Çok zorlanmıştım" şeklinde bir özet işte sadece.

Sonra sitedeki yazılara filan baktım, çocukların o hallerini hatırlamak için;

Uyku Sorunu Ağzımızı Yaktı, Yoğurdu Üflüyoruz

1 Yaş Öncesi Bir Bebek Ve Büyük Kardeşiyle Oyunlar

Bizim Evden Kıskançlık Manzaraları

İnanın çoğu yazdığım yazıyı bile unutmuşum.

Hatta, çocuklarla birlikte bilgisayarda dosyaları açtık, eski fotoğraflara filan baktık biraz.

Benim o yıllarımı yaşayan bir anneyseniz, size şimdi "lütfen tadını çıkarın" diyeceğimi de tahmin ettiniz. Birlikte olduğunuz anları daha anlamlı yapmaya çalışın. Videoya çekin, fotoğraflayın.

Geriye dönüp bakınca, herşey unutulmuş oluyor. Bir tek o anlamlı paylaşımlı anlar varsa, onlar hatırlnmak isteniyor, onlar mutlu ediyor insanı.

Aslında hayatın tamamı da böyle geçecek, geriye dönüp bakınca pek çok şey unutulmuş olacak işte. Bir tek bizi anlamlı yapanlar, bizi sevindirebilecek...