Bizim Evde Yaşayan 869

Bizim evde yaşayan bir 869 var. Artık o içimizden biri. O bir varlık bir şahıs. O bir sekizyüzaltmışdokuz.

Hikaye şöyle başladı. Bir gün kızım (4 yaş), yuvadan geldiğinde kitabını açtı, 869 sayısını öğrenmişler, boyamışlar falan. O kadar sayı varken 869'un bir özelliği mi varmış acaba diye şöyle bir saniyeden daha az bir süre düşünür gibi oldum ama o kadar.

Normal bir 2 basamaklı sayıyı okumayı bilmeyen bir çocuğa 3 basamaklı bir sayıyı ezberlemiş olmak adeta Einstein olmak gibi geldi galiba. Bak anne 869'u okuyabiliyorum filan diye söyleniyordu.

Sonra oğlum da (6,5 yaş) bu sayıyı çok sevdi. Hatta evin içinde koşup oynarlarken ne alakaysa 869 diye tempo tutup el çırpmaya başladılar. 869 çok yakın bir dostlarıymış gibi her Allah'ın cümlesine sokmaya başladılar.

Oley 869 oley 869....!

Sonraki günlerde bir gün mutfak masasında yemekte otururken, bir paketin barkodunun başında 869 sayısını gördü oğlum. "Aaa kardeşim bak 869 yazıyor" dedi. "Aaa inanamıyorum abiiii, gerçekten miiiii" dedi kızım. Dünyanın en olağanüstü şeyiymiş gibi hayrete daldılar.

Sonra başka bir pakete daha baktı, dolabı açtı ilaç kutularına baktı oğlum. Türkiye'nin her barkodu 869'la başlıyormuş meğer. "Kardeşim inanamıyorum her kutuda 869 yazıyor."

"Abiiii gerçekten de 869 yazıyor, hem de hepsindeeee"

Bunlar bir uçtular, bir sevindirik oldular. Bir yandan gülüyorum, bir yandan güldüğüme gülüyorum. Çocukların duygularına bakıyorum. Yani o kadar samimiyetle yapılan bir hayretleri var ki, duygularına saygı duymaktan eziliyorum o sırada, ah yavrularım benim filan diyorum.

Bir sayı için nasıl da heyecanlanıyorlar. Her gördüklerinde seviniyorlar falan.

Aradan epey zaman geçti, hala devam ediyor aynı şey. Dışarıdan birşey alınsın hemen üstüne bakıp, 869 yazdığını görüp "aaaa bunda da 869 yazıyor" diye bir daha sevinip bir daha tatmin oluyorlar. Her yeni gelen paket onların 869 sevgisini destekliyor, büyütüyor, çoğaltıyor.....

Bense bazen gülümsüyorum, bazen katıla katıla gülüyorum, bazen çocukların masumiyetini düşünüyorum. Bazen de "daral geliyor artık şu sayıdan, 869'u bulup boğmak istiyorum" derken buluyorum kendimi.