3-4 Yaş Çocuğuyla Neler Yapabilirsiniz?

Bana sorarsanız çok fazla abartılı bir yorum olmuş. Tamam hayvanları doğal ortamlarından uzaklaştırmaya çoğunluk karşı çıkar ama o bir hayvan. Bizim kedimizin 4 yavrusundan ikisini yabancı erkek bir kedi yedi. Ne yiyen kedi vicdan azabı duydu, ne de kedilerin annesi kahrından öldü :) Ertesi gün neşeyle sağ kalan yavrularıyla oynuyordu. O zamandan beri hayvanların duygusuz olduğunu bile düşünmeye başladımm.. Hatta hayvanları ne kadar da ciddiye alıyormuşuz diyorum. Sanki bizim gibi birer insanlarmış gibi.. Sizin sandığınız gibi kafeste olduğu için depresyona girmiyorlar kesinlikle. O sizin bakış açınız.

Lütfen hayvanat bahçesine gitmeyin. Başka canlıların vatanından, yerinden yurdundan, doğasından, kocaman özgür dünyasından küçücük kafeslere kapatılmasının eğlenilecek birşey olduğunu düşündürtmeyin onlara. Onlara deyin ki, yavrum kendini onların yerine koy, sen yuvanda otururken, hiç bilmediğin yabancı varlıklar, üstelik türü de seninkinden farklı varlıklar gelip camı tıklatsa, pencereye vursa, bu varlıklar sürekli sana seslense, elle ya da sözle taciz etse, sen doğandan koparılmışken, koşup zıplaman gerekirken seni ne kadar büyük olsa da senin gerçek doğanın yanında küçücük kalan o kafeslere koysalar, seni ailenden, türünden, arkadaşlarından ayırsalar, karnın doyduğu için seni mutlu sansalar, seni bir canlı olarak değil de bir mal gibi görüp özgürlüğünü elinden alıp üstünden para kazansalar, buna hakları olduğunu sansalar ve birileri de sırf çocukları değişik hayvan görsün diye, eğlensin diye, gülsün diye gelseler, bu kafeslerdeki hayvanların dünyaya kendilerinin gönüllerini eğlendirmek için getirildiklerini düşünseler, onlar mutlu mesut kafes ziyaretlerini yapıp evlerine döndükten sonra, kafeste kalan hayvanın artık ebediyen hapis ve yalnız olduğunu bilmeseler, bunu göremeseler, sen yaşamak ister miydin ya da istesen de yaşayabilir miydin, buna yaşamak denir miydi, hani kalp gözümüz neredeydi?